Castello Branco – Capinha

Elvas-Visue

Vrijdag 3 augustus Castello Branco – Capinha

Vandaag zijn we om 5 uur opgestaan en in het donker weggereden, op weg naar Capinha, een tocht van 70 kilometers. We hadden gereserveerd bij ‘Quinta de Ponte, Capinha’, een spookadres, zou bleek later. Om elf uur waren we in het dorpje Capinha. Goed gedaan, zou je zeggen: 70 kilometers in de benen, nog wat hoogteverschil, en dat om elf uur ’s ochtends.
Tien over half zeven. Inmiddels 15 kilometer gefietst.

Fraude!
We zijn we (bijna) opgelicht door een Fransman en een Marokkaanse mevrouw. Wat is het geval? We hadden geboekt, via booking.com, bij ‘Quinta de Ponte, Capinha’. Dat guesthouse bleek niet te vinden in Capinha: een spookadres. De GPS-locatie verwees naar een locatie 17 kilometers terug, naar een ander dorp. De lokale bevolking gaf ons WIFI en zochten mee op Google Maps. En zij verwezen ons naar ‘Quinta Ponte da Capinha’. Daar maakten wij kennis met Julia F.  Zij had geen reservering van ons ontvangen. Zij nam ons mee op onderzoek. Fietsen in de auto, en langs de boerderijen en bellen.

Illegal house
Wat bleek? De buren van Julia hadden illegaal hun intrek genomen in een verlaten boerderij (‘not legal’)  en misbruikten de naam van het guesthouse van Julia (Quinta Ponte da Capinha) om overnachting aan te bieden onder de naam ‘Quinta de Ponte, Capinha’. Intussen was het geld van de creditcard afgeschreven, konden wij het hotel niet vinden en waren we dus op een plek aanbeland waar men onze reservering niet kende.

Kamer geannuleerd
‘Don’t worry’, zei Julia een keer of twintig. En we reden van hot naar her en vonden uiteindelijk de Fransman en de Marokkaanse, op aanwijzing van de lokale bevolking. Kamer geannuleerd en booking.com geinformeerd. We hebben uiteindelijk een kamer geboekt bij het echte Quinta Ponte da Capinha
En we mochten direct al het middagmaal gebruiken, samen met de vader en moeder, met Julia die de gesprekken vertaalde, en twee mannen die op het  veld werkten. Everzwijn, met aardappelen, en heerlijke salades met eieren, allemaal vers uit eigen tuin / van de eigen kippen.
De boerderij bestaat al honderd jaar; men verbouwt er mais, en er is een perzikenboomgaard. Dus we dronken vers geperst perzikensap. En heerlijke rode wijn.  En we dronken nog koffie met een lokale spiritueel drankje.

Klik hier voor een overzicht
van onze 21 fietsdagen in Portugal

Geef een reactie