Maandag 21 september: Pirovac – Vodice.

Maandagmorgen: we fietsen 15 kilometertjes en komen aan in Vodice.
En, zo zal later blijken, dat is de enige fietstocht van vandaag.
Maar we gaan wel een grote afstand afleggen, ook al wisten we dat op dit moment nog niet hoe… |
In Vodice ligt Lara, de ferry die ons naar Sibenic zal varen, aangezien het gedeelte van de EV8 tussen Vodice en Sibenic erg gevaarlijk is voor fietsers.
|
Aan de kade in Vodice liggen mooie schepen… Enfin, wij krijgen op de ferry een plekje aangewezen
voor onze fietsen
en stomen op richting Sibenic.
Tip: vermijd die stad…. |
Aangekomen in Sibenic worden we uitgefoeterd door de bemanning, aangezien onze fietsen – keurig geparkeerd volgens hun aanwijzingen – de deur blokkeert voor de reizigers die er af willen en de reizigers die óp de boot willen stappen.
Hier wringt Johan zich over de loopplank, tussen de ongeduldige opstappers door,
terugscheldend in het Nederlands…
|
We zijn aangekomen op
centraal station Sibenik.
Onze trein richting Split staat klaar.
Ja, we willen naar Split,
en Sibenic veilig verlaten.
Helaas, zo krijgen we te horen van de conductrice die zojuist uitstapt, worden er geen fietsen meegenomen,
waarschijnlijk niet om beschadigingen te voorkomen. |
We zijn dus gestrand in Sibenic.
We bellen met een taxichauffeur,
die ons om 16.00 uur komt bij de kathedraal. |
|
We hebben tijd genoeg voor een lunch, naast de kathedraal bij dit eethuisje. |
De taxichaufeur laat er geen gras over groeien en rijdt ons met topsnelheid over de A1 naar Split.
Snelheidsovertredingen, rode stoplichten, voorkruipen…
Hij zet ons af midden in Split,
bij ons nieuwe huisje “Miranda”.
We doen de was en hangen hem gezellig uit, met een katrolletje, zoals in een Italiaanse film. |
Onze bovenverdieping ligt midden in het Romeinse castellum van Split. |
Iets te laat in de avond lopen we driehonderd treden omhoog
om over Split te kijken.
Helaas is het nét ietsjes te donker. |
Het is een gekke dag geweest, die we besluiten met een etentje bij onze voordeur: pizza en hamburger.
En dat nog wel midden in het Romeinse castellum. |